Is mindfulness te leren uit een boek?

Toen Segal, Williams en Teasdale overwogen mindfulness in hun depressieprogramma in te bouwen, namen ze contact op met Jon Kabat-Zinn van de Stress Reduction Clinic. Van Jon en zijn collega's kregen ze te horen dat hun onderzoek erg interessant was, maar zou mislukken als ze niet zelf ervaring zouden opdoen met meditatie.

"De stafleden van de Stress Reduction Clinic hadden voortdurend beklemtoond hoe belangrijk het was dat de trainers zelf ook aan meditatie deden; ze hadden ook al enkele minuten na onze eerste kennismaking geïnformeerd hoe wij zelf tegenover meditatie stonden. We hadden nu met eigen ogen gezien hoe ze zelf het voorbeeld gaven van een andere manier van omgaan met de diepste ellende en emotie bij hun patiënten." (Segal, Williams en Teasdale, p. 52)

Mindfulness leer je niet uit een boek. Theorieën en concepten zijn nuttig als ondersteuning en ordening van je ervaring. Maar het dagelijkse leven is je belangrijkste oefenveld, en je eigen ervaring je belangrijkste leraar.

In Zenkringen wordt graag het volgende verhaal verteld.
Nan-in, een Japanse meester tijdens het Meiji tijdperk (1868-1912) ontving eens een professor die kwam informeren over Zen. Nan-in schonk hem een kop thee in. Maar toen het kopje al vol was bleef Nan-in doorschenken, en de thee stroomde over de rand van het kopje heen over de tafel. De professor keek met verbazing toe, tot hij zich niet langer kon inhouden: "De kop zit vol, er kan niets meer bij!" Nan-in zette de theekan neer en zei: "Net als deze kop zit u vol met uw eigen ideeën, aannames en opvattingen. Hoe zou ik u iets over Zen kunnen leren als u niet eerst uw eigen kop leegmaakt?"